Önce "gözler" benim için...
İnsan veya hayvan kendimi yakın hissetmem, sevmem için güzel gözlü,
güzel bakışlı olması yeterli.
Güzel göz, yeşil yada mavi göz demek değil ,
gözlerin anlamlı olması, içten, dürüst bakması demek.
Gözlerin konuşması, ruhun derinliklerini, meraklarını, hayallerini anlatması,
yaşama sevincini, doğallığını sana da geçirmesi,
içinde farklı niyetler, gizli planlar, sinsi düşünceler barındırmaması...
Sevgisini, sevincini, üzüntüsünü,korkularını, kırgınlığını, utangaçlığını açıkça okuyabildiğim gözleri seviyorum.
Derinlerinde çocukluğunu görebildiğim gözleri...
Çocukken hepimiz böyle bakarken büyüdükçe gözlerimiz perdeleniyor.
Karşıdakinin okuyamayacağı bakışlar yerleşiyor.
Ancak kendine dürüst olabilenler böyle bakmaya devam edebiliyor.
Kendine dürüst olmayanın gözleri de dürüst olmuyor.
Desen, resim hocamın bir yaşındaki kızı. Gözlerinden yaşam enerjisi fışkıran bir çocuk.
Dilerim ömür boyu böyle güzel bakmaya devam eder...
gözlerini özledim
