Senden nefret ediyorum yaşlı amca

                                                    Roi James (meditasyon)

ama senin bundan haberin yok.

ben akşam işten dönerken sen her zaman olduğu gibi camlı balkonunda keyifle oturup televizyonunu seyrediyor göz ucuyla da bana bakıyorsun. Bazen de karşında oturan yaşlı eşinle sohbet ediyor, çayınızı/kahvenizi içiyorsunuz.

sizi ilk farkettiğimde "işte en güzel hayat bu!" demiştim. Ununu eleyip eleğini astıktan sonra balkonunda oturup geleni geçeni, hayatın akışını seyretmek, eşinle kahveleri höpürdetirken konudan komşudan, akrabalardan, tomurcuklanan çiçeklerden konuşmak. Zamanla yarışmadan ,sabah ,öğle ,akşam şeklinde üç vakitte yaşamak...

sizin bedenlerinizin üzerine Levent'le kendi kafamı oturtarak gelecekteki halimizi düşlüyordum.

bizim doktorlara, hastahanelere gittiğimiz zamanlarda siz camın önünde oturmuş karşılıklı çayınızı içip sohbetinizi etmeye devam ediyordunuz. Sizi gördükçe gittikçe uzaklaşan bir hayale baktığımı seziyordum, içim acıyordu. 

sonra Levent gitti...ben kaldım, tek başına bir hayat düzeni oluşturmaya başladım. Benim için hayat kökten değişti, başka bir şeye dönüştü. Oysa sen gene balkondaki köşenden tv'ni izliyor, eşinle şundan bundan sohbet ediyorsun.

ve önünden her geçişimde gözlerimi kaçırırken kaybettiğim tüm hayallerimi bana tekrar tekrar hatırlatıyorsun,

işte bu yüzden senden nefret ediyorum...

 

Yeni hayaller

Nihal Arın

Birlikte yaşadığınız kişiyi kaybetmek demek çok sevdiğiniz ve sizi çok seven kişiyi kaybetmek anlamına gelmiyor sadece.Yaşam tarzınızı,alışkanlıklarınızı ve gelecek hayallerinizi de kaybediyorsunuz. İki kişilik hayat tek kişi olarak devam ediyor, bocalıyor ve sürekli eksik hissediyorsunuz. Bu eksikliğin şiddetle canınızı acıtacağı  yerlerden, ortamlardan uzak durmaya çalışıyorsunuz.

Tabi bir de çöpe giden gelecek hayalleriniz var.Geleceğe ilişkin hayallerinizin bugünü anlamlı kıldığını hayalleriniz kalmadığında hayatın anlamının da kalmamasıyla anlıyorsunuz. Hayat anlamsızken gelecekten birşey beklemek de pek mümkün olmuyor.

İşte burda yola devam etmenizi sağlayan iki önemli etken devreye giriyor. Bir tanesi yeni alışkanlıklar, yeni ortamlar,yeni arkadaşlıklar edinmek.

Son bir yıl içinde hayatıma resmin yeniden ve etkili bir şekilde girmesi  üzerimde güçlü bir antidepresan etki yaptı. Üretmek insanı nasıl da onarıyor. Bu yıl içinde kurduğum yeni arkadaşlıklarla ise tazelendiğimi ve yenilendiğimi hissettim.

İkinci önemli etken ise, evlilik hayatımdan çok öncelere dayanan ama evlendikten yani "ben" den "biz"e geçtikten sonra ihmal ettiğim eski dostlarımla yeniden ilişki kurmak oldu.İnsanın ergenliğini, gençliğini bilen, ortak bir geçmişi ve anıları paylaştığı dostlarının  paha biçilemez olduğunu  farkettim.

Artık geleceğe ilişkin hayallerim olduğu gibi daha önemlisi birlikte hayal kurduğum dostalarım da var.    

Levent ARIN